Ημερολόγιο

Σεπτέμβριος 2017 Οκτώβριος 2017 Νοέμβριος 2017
Κυ Δε Τρ Τε Πέ Πα Σα
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31

Από τον Ξύνδα στο Σαμάρα

Flora_Mirabilis

Συναυλία Μπάντας 03/12/2016

ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ TΩΝ ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ
ΤΩΝ ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΩΝ

ΚΥΝΟΠΙΑΣΤΩΝ και ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ (ΠΑΛΑΙΑΣ)

για τον εορτασμό των 50 ετών από την ίδρυση της Φιλαρμονικής Κυνοπιαστών

Διευθύνουν οι Αρχιμουσικοί 
Σπύρος Νίκας και ΣΠΥΡΟΣ ΠΡΟΣΩΠΑΡΗΣ

ΣΑΒΒΑΤΟ 3 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2016

ΩΡΑ 8.00 μ.μ.

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΕΡΚΥΡΑΣ
...

Φ.Ε.Κ. (Παλαιά) και Φιλαρμονική Κυνοπιαστών σε κοινή πανηγυρική συναυλία, για τα 50χρονα της δεύτερης

Kοινή πανηγυρική συναυλία δίνουν το ερχόμενο Σάββατο 3 Δεκεμβρίου 2016, στις 8 το βράδυ, στο Δημοτικό Θέατρο, η Φιλαρμονική Εταιρεία Κερκύρας (Παλαιά) και η Φιλαρμονική Κυνοπιαστών, στο πλαίσιο του εορτασμού των 50 χρόνων από την ίδρυση της δεύτερης (το 1966).

Η συναυλία, στο μέρος που θ’ αποδώσει η ιστορική Φ.Ε.Κ. (Παλαιά), περιλαμβάνει ένα μουσικό ταξίδι στην Ευρώπη, με πρωτότυπη μουσική για ορχήστρα πνευστών. Διευθύνει ο αρχιμουσικός της Σπύρος Προσωπάρης.

Στο μέρος που θ’ αποδώσει η Φιλαρμονική Κυνοπιαστών, η συναυλία περιλαμβάνει έργα του κλασικού ρεπερτορίου, Ελλήνων και ξένων συνθετών και θα διευθύνει ο αρχιμουσικός της Σπύρος Νίκας.

Πρόκειται για τη δεύτερη συνεργασία των δύο Φιλαρμονικών, για τα 50χρονα της Φιλαρμονικής Κυνοπιαστών. Η προηγούμενη ήταν στις 25 Ιουλίου 2016, όταν η μπαντίνα της Φ.Ε.Κ. έδωσε μια ειδική εορταστική συναυλία, σε πανηγυρικό κλίμα, στην κατάμεστη από κατοίκους και επισκέπτες – φίλους της μουσικής, πλατεία των Κυνοπιαστών.

Οι δεσμοί της Φιλαρμονικής Κυνοπιαστών με την Φ.Ε.Κ.

Οι δεσμοί της Φιλαρμονικής Κυνοπιαστών με την «Παλαιά», ανάγονται στην κρίσιμη περίοδο του ξεκινήματος της πρώτης, στα τέλη της 10ετίας του 1960, όταν δέχτηκε από την Φ.Ε.Κ., πολύ σημαντική βοήθεια με την δωρεά μουσικών οργάνων, με τα οποία έκανε την παρθενική της εμφάνιση.

Ο χρόνος όμως επεφύλασσε παραπέρα ενδυνάμωση των δεσμών των δύο Φιλαρμονικών, καθώς ο σημερινός μαέστρος της Φ.Ε.Κ. Σπύρος Προσωπάρης, πέρασε νεαρός μαθητής, προ 20ετίας, από τις τάξεις της Φιλαρμονικής Κυνοπιαστών, ιδρύοντας και διευθύνοντας τότε, το φιλόδοξο νεανικό σχήμα, «Φιλόμουσοι Νέοι», το οποίο είχε δώσει και συναυλία στο Δημοτικό Θέατρο!

Στη γιορτή των πεντηκοστών γενεθλίων της 10ης κατά σειρά αρχαιότητας, Φιλαρμονικής του νησιού μας, είστε όλοι προσκεκλημένοι.


bandc-031216

bandc-031216-prog

bandc-031216-prog

bandc-031216-prog

bandc-031216-prog

 
Η Μπάντα της ΦΕΚ στη Ζάκυνθο

Η ΜΠΑΝΤΑ ΤΗΣ ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΣΤΗ ΖΑΚΥΝΘΟ

 

Με αφορμή τις εκδηλώσεις για τον εορτασμό των 200 χρόνων από την ίδρυση στη Ζάκυνθο της πρώτης μη στρατιωτικής μπάντας στον ελλαδικό χώρο (1816-1823), η μπάντα της Φιλαρμονικής Εταιρείας Κερκύρας προσκλήθηκε στο νησί της Ζακύνθου από τη Φιλαρμονική του Δήμου στο εορταστικό διήμερο 7 και 8 Οκτωβρίου.

Το πρωί της 8ης Οκτωβρίου η μπάντα της Φιλαρμονικής Εταιρείας Κερκύρας παρευρέθηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου, όπου μαζί με τη Φιλαρμονική Δήμου Ζακύνθου και υπό τη διεύθυνση του αρχιμουσικού της Διονύση Μαλλιά απέδωσαν από κοινού την «Προσευχή στον Άγιο Διονύσιο» του Κώστα Σαμσαρέλου, παλαιού αρχιμουσικού της ζακυνθινής φιλαρμονικής. Ύστερα από παράκληση που πραγματοποιήθηκε, όλα τα μέλη των μπαντών προσκύνησαν το σκήνωμα του Αγίου Διονυσίου. Στη συνέχεια η ζακυνθινή και η κερκυραϊκή μπάντα παρέλασαν στο κέντρο της πόλης. Οι δύο τους απέδωσαν από κοινού στην πλατεία Αγίου Μάρκου και αμέσως μετά στην κεντρική πλατεία Σολωμού, το εμβατήριο «Κορυφώ» του αρχιμουσικού της «Παλαιάς» Σπύρου Προσωπάρη υπό τη διεύθυνση του ιδίου και το εμβατήριο «Θεσσαλονίκη ή ο Εύελπις» του Κ. Σαμσαρέλου υπό τη διεύθυνση του Δ. Μαλλιά.

Το ίδιο βράδυ στο Πολιτιστικό Κέντρο Σαρακηνάδου πραγματοποιήθηκε πανηγυρική συναυλία για τους εορτασμούς της Φιλαρμονικής Δήμου Ζακύνθου, το πρώτο μέρος της οποίας ανήκε στην ίδια. Στο δεύτερο μέρος της συναυλίας στη σκηνή ανέβηκε το 100μελές σχήμα της Φιλαρμονικής Εταιρείας Κερκύρας, η οποία απέδωσε, η οποία απέδωσε έργα τόσο από το κλασσικό όσο και από το πιο σύγχρονο ρεπερτόριο. Αξίζει βεβαίως να σημειωθεί και μια μεταγραφή του αρχιμουσικού της «Παλαιάς» με ιδιαίτερη σημασία: πρόκειται για τη μπαντιστική μεταγραφή μερών από την πρώτη μελοποίηση του «Ύμνου εις την Ελευθερίαν», ο οποίος σε μουσική του Νικόλαου Χαλικιόπουλου Μάντζαρου και ποίηση του Διονύσιου Σολωμού αποτελεί δείγμα της άρρηκτης σχέσης των δύο μεγάλων προσωπικοτήτων, καθώς και των δυο νησιών, της Κέρκυρας και της Ζακύνθου. Τη στενή αυτή σχέση, άλλωστε, υπογράμμισε αναφερόμενος σε ιστορικά στοιχεία και ο πρόεδρος της Φιλαρμονικής Εταιρείας Κερκύρας, κ. Σπ. Παδοβάς, κατά το σύντομο χαιρετισμό του. Η συναυλία ολοκληρώθηκε με την σύμπραξη επί σκηνής των δύο μπαντών, όπου τόσο ο μαέστρος Διονύσης Μαλλιάς, όσο και ο μαέστρος Σπύρος Προσωπάρης διεύθυναν αντίστοιχα τα προαναφερθέντα έργα που είχαν αποδώσει νωρίτερα το ίδιο πρωί.

 

bandc-081016   bandc-081016


 
Χαιρετισμός του Προέδρου της Φιλαρμονικής Εταιρείας Κερκύρας, Σπύρου Παδοβά για τη συναυλία στη Ζάκυνθο, 08/10/2016

Χαιρετισμός του Προέδρου της Φιλαρμονικής Εταιρείας Κερκύρας, Σπύρου Παδοβά για τη συναυλία στη Ζάκυνθο, 08/10/2016

081016-padovas

Αξιότιμες κυρίες και κύριοι,

εκ μέρους της Φιλαρμονικής Εταιρείας Κερκύρας θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τη χαρά της πρόσκλησης στις εκδηλώσεις που τιμούν τη δημιουργία της πρώτης μη στρατιωτικής μπάντας της νεώτερης Ελλάδας. Εκείνη η πρώτη προσπάθεια που πραγματοποιήθηκε στη Ζάκυνθο το 1816, παρότι βραχύβια  (μιας και ο οργανισμός εκείνος σταμάτησε τη λειτουργία του περί το 1823, όπως μάς έχει αποδείξει ο αγαπητός Στέλιος Τζερμπίνος), επιβεβαίωσε τη σημασία των συνόλων πνευστών στην καθημερινότητα των επτανησιασκών αστικών κέντρων, τα οποία ήδη τότε είχαν άμεση επαφή με τα σύνολα αυτά μέσα από τους κατά καιρούς στρατιωτικούς σχηματισμούς. Κάποιες πληροφορίες σχετικά με το θέμα αυτό θα διαβάσετε στο κείμενο που σας έχει ήδη διανεμηθεί.

Το 1840 οι ιδρυτές της Φιλαρμονικής Εταιρείας Κερκύρας αποφάσισαν εξ αρχής, όπως μαρτυρά και το αρχειακό υλικό, να δημιουργήσουν έναν πλήρη και κατά τα ευρωπαϊκά πρότυπα μουσικό οργανισμό, όπου θα διδάσκόταν έγχορδα, πνευστά και πληκτροφόρα, φωνητική μουσική και πλήρες πρόγραμμα μουσικών θεωρητικών. Δημιούργησαν, δηλαδή, τον πρώτο ολοκληρωμένο και σε αδιάκοπη λειτουργία μουσικοεκπαιδευτικό οργανισμό της νεώτερης Ελλάδας, η οποία θα ανέμενε 31 ολόκληρα έτη για να δει τον επόμενο (δηλ. το Ωδείο Αθηνών το 1871). Στο πλαίσιο των ευρύτατων αυτών δραστηριοτήτων της Φιλαρμονικής δημιουργήθηκε και μια μπάντα ως εργαλείο έκφρασης των μαθητών των πνευστών, τη σύγχρονη απόληξη της οποίας θα ακούσετε σε λίγο με το βάρος των 176 ετών συνεχούς δραστηριότητας.

Πριν από αυτό, όμως, θα ήταν ίσως ενδιαφέρον να υπογραμμιστούν και κάποιες ενδεικτικές σχέσεις της Παλαιάς Φιλαρμονικής με τα μουσικά ζητήματα της Ζακύνθου. Δε μας ενώνει μόνο η δραστηριότητα των εκ μητρός Ζακυνθινών στην καταγωγή, αλλά μεγαλωμένων στην Κέρκυρα, αδελφών Αντωνίου και Ιωσήφ Λιμπεράλη (οι οποίοι υπήρξαν αρχιμουσικοί της μπάντας της Παλαιάς Φιλαρμονικής υπό την καλλιτεχνική ηγεσία του Νικόλαου Μάντζαρου) ούτε μόνο το ότι όταν το 1843 δημιουργήθηκε η νέα ζακυνθινή μπάντα προμηθευτής των οργάνων της ήταν εκείνος που δύο χρόνια ενωρίτερα είχε προμηθεύσει τα όργανα της μπάντας της δικής μας Φιλαρμονικής. Εξίσου σημαντικές ήταν και οι διάφορες επισκέψεις της μπάντας της Φιλαρμονικής Εταιρείας Κερκύρας στη Ζάκυνθο κατά τον 19ο αιώνα (γεγονός που περαιτέρω υπογράμμισε τη σημασία της μπάντας στα Επτάνησα), αλλά και το ότι συχνά μπαντίστες της Παλαιάς Φιλαρμονικής εύρισκαν εργασία στο περίφημο θέατρο της Ζακύνθου.

Η δημιουργία μη στρατιωτικών μπαντών στα Επτάνησα βασίστηκε στο παράδειγμα, τη χρήση και τη δυναμική της σύγχρονης αντίληψης για τη θέση των ορχηστρών πνευστών στον κοινωνικό και καλλιτεχνικό ιστό των ευρωπαϊκών πόλεων. Οι Επτανήσιοι εκμεταλλεύτηκαν, όπως και έπρεπε, το παράδειγμα που έφεραν οι γαλλικές στρατιωτικές μπάντες και περαιτέρω εδραίωσαν εκείνες της βρετανικής διοίκησης. Με τα δεδομένα αυτά η δημιουργία μη στρατιωτικών μπαντών στη Ζάκυνθο (1816 έως 1823 και μετά εκ νέου το 1843), στο Ληξούρι και το Αργοστόλι (1836, 1837), αλλά και της μπάντας της Φιλαρμονικής Εταιρείας Κερκύρας (σύνολο, όμως, που αποτελούσε μικρό μόνο μέρος των πολυσχιδών δραστηριοτήτων της, και ουδέποτε αποκλειστικό σκοπό της), συνδεόταν με την ήδη παραδεδεγμένη χρήση των συνόλων αυτών στα Ιόνια. Έτσι, σήμερα, παρά τις δυσκολίες των καιρών, τα Επτάνησα έχουν το ιδιαίτερο προνόμιο να κατέχουν έναν μουσικό σύνδεσμο, ο οποίος έχει δοκιμαστεί στο πέρασμα του χρόνου και έχει πράγματι προσφέρει θαυμαστά αποτελέσματα μέσα από την αυταπάρνηση των ανθρώπων που τον στελεχώνουν: Πρόκειται για τις περίφημες μπάντες της Επτανήσου, ένα μοναδικό στην περιοχή μας φαινόμενο το οποίο αξίζει κάθε υποστήριξης και ανάπτυξης.

Σας ευχόμαστε καλή ακρόαση!